Seviye: A0 · Türkçe anlatımlı İngilizce dersi
Bu derste İngiliz alfabesinin 26 harfi, büyük/küçük harf kullanımı, Türkçe alfabeden farkları ve C, G gibi iki farklı ses verebilen harfler anlatılır.
İngilizce öğrenmeye başlarken atacağımız ilk ve en temel adım, elbette bu dilin yapı taşı olan alfabeyi tanımaktır. İngiliz alfabesi toplam 26 harften oluşur.
Büyük harfler, tıpkı ana dilimizde olduğu gibi genellikle cümle başlarında ve özel isimlerde kullanılırken; küçük harfler cümlelerin geri kalanında karşımıza çıkar.
Büyük Harfler: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z
Küçük Harfler: a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z
Bu alfabeyi kuru kuruya ezberlemek yerine, ana dilimiz olan Türkçeyle kıyaslayarak zihnimizde çok daha net bir çerçeve çizebiliriz. Bizim alfabemizde 29 harf varken, İngiliz alfabesinde 26 harf vardır. Peki aradaki bu fark nereden geliyor?
1. İngilizcede Olmayan Harflerimiz: İngilizcede noktalı ve çengelli harflerimiz olan Ç, Ğ, Ö, Ş, Ü harfleri kesinlikle bulunmaz.
2. O Meşhur "I ve İ" Meselesi: Türkçe konuşan bir öğrencinin İngilizce yazarken veya klavye kullanırken en çok hata yaptığı yer burasıdır. Lütfen bu ince detaya çok dikkat edin:
İngilizcede büyük I harfinin noktası yoktur (Okunuşu: Ay).
Küçük i harfi ise daima noktalıdır.
Yani İngilizcede bizim dilimizdeki gibi büyük "İ" veya küçük "ı" harfleri yoktur.
3. Türkçede Olmayıp İngilizcede Olan Harfler: İngiliz alfabesinde bizim dilimizde bulunmayan 3 özel harf vardır: Q, W, X. (Gerçi günümüzde klavyeler ve teknoloji sayesinde bu harflere gözümüz artık çok aşina).
Bu dersin devamında dilbilimle bağlantılı olan detaylara kısaca değinilmiştir. Dersin amacı sadece harfler olduğu için devamını okumadan sağ üstteki x işaretiyle kapatıp alfabenin okunuşlarını sesli olarak dinleme adımına geçebilirsiniz.
Ancak merak ederseniz. You are very welcome
Türkçemiz sesçil (fonetik) bir dildir. Yani bir harf kelimenin neresinde olursa olsun genellikle aynı sesi çıkarır; yazıldığı gibi okunur. Ancak İngilizce sürprizlerle dolu bir dildir ve her harfin tek bir sabit telaffuzu (sesi) yoktur. Harfler, yanlarına gelen diğer harflere göre farklı kimliklere bürünürler.
Bunu şu iki harf üzerinden çok net anlayabiliriz:
"C" Harfinin İki Farklı Sesi: "C" harfi bazen "K" sesi çıkarırken, bazen "S" sesi çıkarır. Örneğin; kedi anlamına gelen "cat" kelimesini (ket) diye okurken, daire anlamına gelen "circle" kelimesini (sörkıl) diye okuruz.
"G" Harfinin İki Farklı Sesi: "G" harfi bazen sert bir "G" gibi okunurken, bazen de "C" gibi okunur. Örneğin; gitmek anlamına gelen "go" kelimesini (go) diye okurken, genel anlamına gelen "general" kelimesini (ceneral) şeklinde okuruz.
Lütfen şuna dikkat: İngilizcede C harfi, G harfi veya öncesinde bahsettiğimiz 'i' harfleri dışında daha fazla istisna vardır. Kelimede yazılı olduğu halde hiç okunmayan K veya T harfleri de söz konusudur.
Örneğin; "Know" kelimesi 'bilmek' anlamına gelir, (nou) diye okunur ve baştaki 'k' ile sondaki 'w' harfi okunmaz. Veya dinlemek anlamına gelen "Listen" kelimesinde 'T' harfi okunmaz. İngiliz alfabesi ve telaffuz kuralları aslında kendi içinde tamamen ayrı bir derstir. Genelde ilköğretimde Türkçede de önce harfleri öğrenerek başladığımız için bu dersi birinci ders olarak en başa koydum.
Alfabe ve okunuşlar konusunu kapatmadan önce, dilbilimin çok temel ama genellikle gözden kaçırdığımız bir kuralına değinmek istiyorum: Harf başka bir şeydir, ses başka bir şeydir ve bu ikisi dilbiliminde kendi içinde tamamen ayrı bilim dalları olarak incelenir.
Ana dilimiz Türkçe yazıldığı gibi okunan bir dil olduğu için, bizler zihnimizde "harf" ve "ses" kavramlarını aynı şey zannederiz. Oysa dilbilimde harf, kağıt üzerindeki yazılı semboldür ve Ortografi (Yazım Bilimi) denen alanın konusudur. Ses ise o sembolün ağzımızdan çıkarken aldığı fiziksel şekildir ve Fonoloji (Ses Bilimi) denen tamamen ayrı bir alanın konusudur.
İngilizcedeki o meşhur okuma zorluğunun anahtarı tam olarak burada yatar: İngiliz alfabesinde (ortografik olarak) kağıt üzerinde sadece 26 harf vardır, ancak İngilizce konuşurken (fonolojik olarak) ağzımızdan çıkan yaklaşık 44 farklı ses vardır!
Yani kısıtlı sayıdaki harfler, yan yana gelerek alfabede olmayan yepyeni sesler (Ç, Ş, Peltek S vb.) üretmek zorundadır. Örneğin; "S" ve "H" kağıt üzerinde iki ayrı harftir ama yan yana geldiklerinde ağzımızdan tek bir "Ş" sesi çıkar (She). Veya "C" ve "H" yan yana gelerek "Ç" sesini (Chair) oluşturur. İşte bu yüzden, İngilizce öğrenirken "gözünüzle gördüğünüz harflere" değil, "kulağınızla duyduğunuz seslere" odaklanmalısınız.
Özetle; İngilizcede harflerin telaffuzları, kelimelerin anlamını ve iletişimin kalitesini doğrudan etkiler. Ancak bu kuralları şu an en başta oturup matematik formülü gibi ezberlemenize hiç gerek yok! Kelime dağarcığınız genişledikçe ve İngilizceye maruz kaldıkça beyniniz bu ses kurallarını tıpkı ana dilinizde olduğu gibi otomatik olarak çözecektir. Düzenli pratik yapmak ve duyduğunuz kelimeleri tekrar etmek bu işin en güzel ilacıdır.