Brittle ne demek? Türkçe anlamı

Okunuş: /ˈbrɪtl/

Türkçe anlamı

1. kırılgan (ADJECTIVE)
2. hassas, kolay incinen (ADJECTIVE)

Örnek cümleler

• Old paper becomes brittle over time. — Eski kâğıt zamanla kırılgan hâle gelir.
• Her bones were brittle with age. — Kemikleri yaşlılıktan kırılganlaşmıştı.
• After the divorce, he seemed brittle and easily hurt. — Boşanmadan sonra hassas ve kolay incinen biri gibi görünüyordu.

Eş anlamlıları: fragile, brittle, delicate, sensitive

Zıt anlamlıları: durable, sturdy, resilient, robust, energetic, vigorous, lively

Kökeni

Eski İngilizce 'breotan' (kırmak, parçalamak) fiilinden türemiştir. Cermen kökenlidir; taşınan sıfat eki ile 'kolayca kırılıp ufalanan, gevrek' anlamını almıştır.

Seviye: B2