Okunuş: /ˈmer.ɪt/
Eş anlamlıları: merit, worth, value, excellence, worthiness, substance, core, essence, validity
Zıt anlamlıları: flaw, defect, shortcoming, inability, ineptitude, deficiency, unworthiness, undeserving, lack of merit, superficiality, triviality, emptiness
Latince 'merere' (kazanmak, hak etmek) fiilinin geçmiş zaman ortacı 'meritum' (hak edilen şey, ödül) kökünden; Eski Fransızca 'merite' aracılığıyla. Bir kişinin ya da şeyin övgüyü, ödülü ya da dikkati hak etme durumu; erdem, değer.
Seviye: B2