Juvenile ne demek? Türkçe anlamı

Okunuş: /ˌdʒuːvəˈnaɪl/

Türkçe anlamı

1. çocuklara ait (ADJECTIVE)
2. çocukça, çocuksu (ADJECTIVE)
3. yavru, genç (ADJECTIVE)
4. ergen, genç (NOUN)

Örnek cümleler

• Juvenile delinquency is a serious social problem. — Çocuk suçluluğu ciddi bir sosyal sorundur.
• The court deals with juvenile cases separately. — Mahkeme, çocuk davalarını ayrı ele alır.
• His behavior was rather juvenile for his age. — Yaşına göre davranışı oldukça çocukçaydı.

Eş anlamlıları: youth, young, underage, adolescent, childish, immature, puerile, infantile, baby, youthful, juvenile

Zıt anlamlıları: adult, mature, grown-up, fully grown, elderly, aged, senile

Kökeni

Latince 'juvenilis', 'juvenis' (genç) kökünden. Gençlere özgü olan ya da hukukta çocuk yaştaki kişiyi ifade eder; olgunlaşmamış davranış için de kullanılır.

Seviye: B2